W niniejszym artykule poruszamy temat podatkowy, ale dotyczący operacyjnej i międzynarodowej działalności profesjonalnego klubu sportowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) wydał interpretację indywidualną (interpretacja z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. 0111-KDWB.4010.198.2025.1.KP), w której stwierdził że kara finansowa otrzymana przez klub sportowy za m.in. nieodpowiednie zachowania kibiców nie może być uznana za koszt uzyskania przychodu.
Wnioskodawca – osoba prawna – prowadzi działalność gospodarczą w zakresie zarządzania klubem sportowym. Klub uczestniczy m.in. w międzynarodowych rozgrywkach, w ramach których podlega pewnym regulaminom i przepisom. Na mocy tych przepisów klub został ukarany karami finansowymi za: nieodpowiednie zachowanie kibiców, brak zapewnienia, że wszystkie bramy na stadionie prowadzące z obszarów dla widzów na teren gry pozostaną otwarte, gdy widzowie znajdują się na stadionie, przesyłanie wiadomości, które nie nadają się na wydarzenie sportowe, opóźnienie rozpoczęcia meczu przez trenera gospodarzy. Otrzymane i zapłacone kary klub chciał zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
W uzasadnieniu stanowiska klub wskazywał, że uregulowanie kary jest warunkiem dalszego uczestnictwa w rozgrywkach. Odmowa zapłaty mogłaby się wiązać m.in. z kolejnymi obciążeniami finansowymi a w konsekwencji negatywnie wpłynąć na możliwość dalszego uczestnictwa klubu w rozgrywkach europejskich. W związku z tym uiszczenie kary daje możliwość uzyskiwania przychodów w przyszłości. Kara spełnia zatem warunek celowości poniesienia kosztu, czyli osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Dalsza część argumentacji Wnioskodawcy wykazywała, że opłacona kara nie spełnia definicji kary umownej. Kary umowne nie są uważane za koszty uzyskania przychodów (na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT), stąd spółka chciała wytrącić ten argument z rąk organu.
DKIS stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe i że przedmiotowa kara nie może zostać zaliczona do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Co ciekawe, organ nie odniósł się do argumentacji spółki odnośnie kar umownych. DKIS doszedł do wniosku, że zapłacona kara nie może być postrzegana jako wydatek poniesiony w celu uzyskania przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Kary stanowiącej efekt naruszenia regulaminów organizacji klub nie może rekompensować sobie za pomocą przepisów podatkowych. Organ zatem zajął stanowisko, że kosztem uzyskania przychodów nie może być efekt ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej.
Należy śledzić dalsze losy omawianego rozstrzygnięcia, ponieważ Wnioskodawca może postanowić o sądowym zaskarżeniu interpretacji. Niemniej analizowana interpretacja jest kluczowa dla spółek zarządzających klubami sportowymi zwłaszcza rywalizujących na arenie międzynarodowej, gdzie kary regulaminowe mogą stanowić relatywnie wysokie kwoty.
